Handblad
Participatie, OK - maar hoe?
De toegankelijkheidsraad Niel bestaat intussen al 16 jaar. Lag de klemtoon eerst op fysieke toegankelijkheid van de openbare ruimte, dan wordt het werkterrein van de participatieraad en de welzijnsraad steeds verder uitgebreid naar bijvoorbeeld tewerkstelling, de toegankelijkheid van scholen (ook voor leerlingen met een verstandlijke handicap), vrijwilligerswerk of onthaalbrochures in een eenvoudiger taal.
Bies Henderickx, directeur van de voorziening De Ekker, sprak met ons over de werking van de toegankelijkheidsraad en de do's en don'ts ervan. We vatten samen in 5 tips.
1. Verbreed het draagvlak. Veel toegankelijkheidsmaatregelen zijn ook nuttig voor personen met een handciap. Hoe meer mensen kunnen genieten van een maatregel, hoe meer politici ervoor ijveren.
'In Niel hebben we verschillende routes van en naar de markt gescreend op rolstoeltoegankelijkheid. Goed voor rolstoelgebruikers, maar ook voor vrouwen met een buggy. Ook ons protest tegen een ontoereikend perron in het station van Niel is een voorbeeld. Je kunt eigenlijk moeilijk van een perron spreken: Het gat tussen de trein en de boordsteen is 50 centimeter breed. Voor rolstoelgebruikers is dat zeer vervelend, maar ook andere mensen vinden dat er aan zo'n ravijn iets moet worden gedaan.'
2. Zorg voor politieke ruggensteun. 'Een schepen die voluit achter je staat is zeker in het begin onontbeerlijk. Als een raad eenmaal in zijn plooi is gevallen en structureel verankerd is, kan dat nog moeilijk worden teruggedraait. Maar het blijft makkelijker werken met een enthousiaste schepen. We hebben er veel aan gehad dat we in Niel iemand hebben die echt het verschil wil maken.'
'We hebben ook een algemeen actieplan op papier gezet en laten goedkeuren door de welzijnsraad en de gemeenteraad. Alleen al doordat zo een document is goedgekeurd, moet er op tijd en stond een evaluatie komen. Dat herstrucureerd je werking. En je hoeft de basis van je acties niet meer te verantwoorden: De politici hebben die basis mee goedgekeurd.'
3. Plaats je acties in een ruimer kader. 'Momenteel werken we op basis van Agenda 22 (zie p. 11), maar er zijn ook andere kaders mogelijk. Agenda 22 heeft als voordeel dat je je werking kunt opentrekken naar andere domeinen dan alleen maar toegankelijkheid, zoals arbeidszorg of onderwijs. En het zorgt ervoor dat je acties structureel worden onderbouwd. Anders krijg je losse flodders.'
4. Kom uit uw kot. 'zelf ben ik directeur van een voorziening voor personen met een handicap. Op een paar kilometer van bij ons is er ook een voorziening voor senioren. Veel van onze verzuchtingen en problemen zijn dezelfde. Dan kun je op je eigen terrein proberen er het beste van te maken. Of je gaat samenzitten om de problemen op te lossen die je voorziening overstijgen. Samen sta je sterker.'
5. Beperke de drempels. 'een toegankelijkheidsraard en een welzijnsraad zijn vrijwillegerswerk. Dan moet je niet al te veel vereisten en beperkingen opleggen aan wie mee wil doen. Bij ons is iedereen welkom die zich wil engageren voor het algemeen belang. We letten alleen op dat het geen praatbank wordt. Dat is misschien goed voor het welbevinden van sommige mensen, maar veel resultaat bereik je er niet mee.'