Handblad

Zorgvorm Thuisbegeleiding 20 jaar erkend

Twintig jaar geleden werd de eerste thuisbegeleidingsdienst in Vlaanderen erkend. Toen werden die diensten meestal onder de noemer 'vroegbegeleiding' gerangschikt. Intussen zijn ze uitgegroeid tot thuisbegeleidingsdiensten voor gezinnen met kinderen, jongeren én volwassenen.

De eerste thuisbegeleidingsdiensten ontstonden op het einde van de jaren zeventig. Ze hadden verschillende invalshoeken maar dezelfde doelstelling: gezinnen thuis ondersteunen in de opvoeding van een kind met een handicap. In 1988 werd de werking van de thuisbegeleidingsdiensten officieel erkend. De 22 thuisbegeleidingsdiensten hebben zich verenigd in het SWOT-V, een Vlaams overlegplatform dat de belangen van de zorgvorm thuisbegeleiding behartigt.

Thuisbegeleidingsdiensten richten zich tot gezinnen met een minder- of meerderjarig kind met een motorische, zintuiglijke of verstandelijke handicap, of met autisme. Voor kinderen is de begeleiding gericht op handicapspecifieke ontwikkelingsstimulatie en op de pedagogische en psychosociale ondersteuning van de ouders. Voor de jongeren en volwassenen ligt de focus op het samenleven met een persoon met een handicap, rekening houdend met zijn of haar mogelijkheden en beperkingen.

Kenmerken van deze ambulante werkvorm:

• begeleiding in de natuurlijke woon- en leefomgeving van de persoon
• met een handicap,
• zelfzorg stimuleren,
• een interdisciplinaire benaderingswijze garanderen,
• laagdrempelig aanbod met relatief lage maatschappelijke kost,
• vraaggerichte werking.

Centraal blijft het gezin staan: niet alleen de peroon met een handicap wordt ondersteund, maar (vooral) ook het gezin zelf. En ook broers en zussen of bijvoorbeeld grootouders kunnen bij de begeleiding worden betrokken.