Handblad
Iedereen helpt duwen: Scouts met én zonder handicap
Scouts met én zonder handicap
Akabe staat voor Anders kan Best. Het is een tak van de scouts die openstaat voor kinderen en jongeren met een handicap. In totaal zijn er ongeveer 20 Akabe-afdelingen waar kinderen met een handicap in een apart deel van een gewone scoutsgroep activiteiten doen, en 25 gemengde afdelingen voor jongeren met en zonder handicap samen. Maar in de praktijk gaat het ook bij die laatste meestal om quasi niet-gemengde groepen waar de kinderen met een handicap veruit de meerderheid uitmaken. Niet zo bij de Akabe’ers van Hasselt, dus. De afdeling telt niet minder dan honderd leden waarvan ongeveer de helft een handicap heeft.
De mix tussen kinderen met en zonder handicap bij Akabe- Hasselt is eerder spontaan gegroeid, vertelt Kristien. ’Ook wij waren heel in het begin een afdeling waar alleen kinderen met een handicap zaten. Maar gaandeweg brachten die broers, zussen en vrienden mee. Dat is ook de gemakkelijkste weg, denk ik. Het komt veel minder voor dat een groep jongeren zonder handicap evolueert naar een inclusiegroep.’ En enig volume is natuurlijk ook meegenomen, zegt Marlies. ’Eén kind met een handicap in een hele groep nietgehandicapten moet een drempel overwinnen, net als één niet-gehandicapte in een groep jongeren met een handicap. Het kán natuurlijk wel en het gebeurt ook. Maar het lijkt me toch eenvoudiger om een evenwichtiger mix te hebben.’
Vettige spelletjes
Deze zomer is Akabe-Hasselt op kamp geweest in Medendorf, nabij Sankt-Vith in de Oostkantons. Een heuvelachtige, bosrijke streek. Geeft dat geen problemen met de rolstoelen? ’Maar nee’, zegt Karolien. ’Iedereen helpt duwen, dat gaat heel spontaan. Ook aan het hindernissenparcours doet iedereen mee, ook wie een fysieke handicap heeft.’ Hebben de rolstoelers zelf geen last van al dat gesleur? ’Het is eerder het omgekeerde, denk ik: thuis zijn ze vaak wat overbeschermd. Hier kunnen ze tenminste eens in de modder rollen zoals iedereen. We doen dezelfde vettige spelletjes en dezelfde droppings. Alleen zijn ze bij ons maar twintig kilometer lang in plaats van vijftig.’
Karolien: ’Een duidelijk verschil met de andere scouts zijn de medicijnen. Bij ons is dat zó een doos.’
Leren omgaan met elkaar
Toch gaat de samenwerking tussen jongeren met en zonder handicap niet altijd van een leien dakje. Kristien: ’Sommige echte scouts, als je het zo kunt uitdrukken, zijn nogal militaristisch: strenge regels, groet aan de vlag: die dingen. Dan krijg je al gauw een sfeertje van: niet fl auw doen. Eén van onze scouts heeft zware astma, maar in de groep waar hij eerst zat, lieten ze hem toch pompen zoals al de rest. Bij gezamenlijke activiteiten waar we met de groep aan deelnemen, is het zelfs gebeurd dat de andere scouts een rolstoeler gewoon lieten stáán. Dat zou bij ons nooit gebeuren, niet omdat we daar voortdurend op zitten te letten maar omdat we het gewend zijn. We zitten al bij deze scoutsgroep van toen we zes jaar oud waren en eigenlijk kunnen we ons niet goed voorstellen hoe het zou zijn om in een niet-gemengde groep te zitten.’
’Sommigen weten gewoon niet met een handicap om te gaan omdat ze ervan vervreemd zijn. Daarom zou ik het ook goed vinden als al die tussenschotten wat meer werden afgebroken en iedereen zou leren omgaan met mensen die een beetje anders zijn: mensen met een handicap, maar ook armere mensen bijvoorbeeld. Ook die worden soms gepest gewoon omdat ze niet de juiste merkkleding hebben. Dat is juist het leuke aan onze groep: doordat de niet-gehandicapten merken dat hun medescouts heus niet zoveel van hen verschillen, staan ze veel opener tegenover de wereld.’
Meer info
onder meer over de Akabeafdelingen in uw buurt vindt u op www.vvksm.be/takken/akabe. Mailen kan naar akabe@vvksm.be.
Ook niet-Akabe-scouts of andere jeugdbewegingen staan open voor kinderen en jongeren met een handicap. Informeer gerust bij de plaatselijke jeugdbeweging.