Handblad

Stéphanie Anseeuw, jongste OCMW-voorzitter ooit.

Stéphanie Anseeuw (24) is de jongste OCMW-voorzitter die België ooit heeft gekend. Bij de eerste gemeenteraadsverkiezingen waar ze aan deelnam, haalde ze meteen 1.199 voorkeursstemmen: goed voor de vijde plaats in Koksijde. Stéphanie zit in een rolstoel sinds ze op haar veertiende een zware val maakte bij het paardrijden.

'Dat het met de vekiezingen zo'n vaart zou lopen, had ik niet verwacht. Ik was er vooral aan begonnen om vanuit de gemeenteraad gemakkelijker iets te kunnen done voor mensen met een handicap, bijvoorbeeld door de toegankelijkheid van gebouwen te kunnen verbeteren. Maar na de stemmentelling bleek dat ik recht had op een schapenzetel. Dat was eventjes schrikken.
Waarom het OCMW? De schepenzetel voor jeugd en sport was al bezet, en om eerlijk te zijn: met een portefeuille als middenstand of iets dergelijks heb ik weinig voeling. Voor zover ik dat nu al kan zien, is OCMW  trouwens een heel goede keuze geweest: Ik heb me via verschillende cursussen ingewerkt en de taak boeit me echt. Bovendien is het OCMW-gebouw goed toegankelijk, wat van het gemeentehuis  niet kan worden gezegd. Momenteel zijn ze bezig een lift te installeren zodat ze me niet meer naar de gemeenteraad moet dragen - maar die maatregel komt een beetje laat, nietwaar?

Ik zit ook in de Mindervaliden Adviesraad die hier een jaar geleden werd opgericht. Het is de bedoeling dat we het gemeentebestuur advies verstrekken om de zaken gemakkelijker te maken voor alle mensen met beperkingen - dus ook boor bijvoorbeeld blinden of mensen met een mentale handicap. Daarom zou het goed zijn dat we de huidige adviesraad kunnen uitbreiden, want zelf kan ik moeilijk de problemen kennen van iemand met een andere handicap. We hebben in elke geval al bereikt dat plannen voor openbare gebouwen en andere overheidswerken eerst via onze raad passeren zodat we ze op toegankelijkheid kunnen toetsen. Een pleintje waarop een bankje komt, bijvoorbeeld: kunnen de trapjes errond niet worden vervangen door een hellend vlak?

Toegankelijkheid is altijd een heikel punt. Ik heb immobilënkunde gestudeerd-maar mijn studiekeuze werd vooral beïnvloed doordat de hogeschool BME-CTL in Gent zo goed toegankelijk was. Een toegankelijk kot heb ik eerder toevallig gevonden, net als het appartement waar ik binnenkort ga wonen. Ik had verschillende vastgoedkantoren gevraagd om voor mij uit te kijken naar iets toegankelijks, maar er was gewoon niets te vinden.

Of ik mjin platse handicap goed verwerkt heb? Dat zou je eigenlijk mijn vrienden moeten vragen. Het is ook allemaal al een tijd geleden. Ik heb in elk geval niet de indruk dat ik veel sociale gebeurtgenissen heb gemist: desnoods haakte ik mijn rolstoel aan de mobilette van mijn vrienden als ik ergens naartoe wilde. Ik ben trowens ook leidster bij de scouts, bij de allerkleinsten. Elk jaar zijn die eerst wat onwennig tegenover mij, durven ze niets vragen. Maar na een paar weekends zijn ze helemaal ontdooid, zouden ze bijna vechten om me te mogen duwen en willen ze allemaal met mijn rolstoel meerijden. Leuk.