Handblad

Naar het gewoon onderwijs gaan als jongere met een handicap: het kan. Maar de drempel is vaak letterlijk erg hoog en ook het vervoer heen en terug is niet altijd gemakkelijk. 'Voor het vervoer hebben we na een tijdje zoeken een ideale oplossing gevonden', zegt Nele De Meulenaere (18). 'En ook voor de rest verloopt alles nu erg vlot'.
 
Nele heeft van bij de geboorte een bekkenspierziekte. Tot in het middelbaar onderwijs kon ze met veel moeite en kinesitherapie blijven stappen, maar bij het begin van het middelbaar onderwijs koos ze uiteindelijk toch voor een rolstoel. 'Het was een echte opluchting', herinnert ze zich. 'Ik had er tot dan toe eigenlijk niet meer bij stilgestaan hoeveel pijn ik had bij het lopen. En het was ook veel veiliger, want ik viel vaak en als je geen rolstoel hebt is de kans veel groter dat mensen tegen je aan botsen.'

Aanvankelijk volgde Nele les in een school vlakbij haar. Maar in het vijfde jaar koos ze voor menswetenschappen en die richting kon ze in haar oude school niet volgen. Een oplossing voor het vervoer drong zich op. 'Eerst deden we een beroep op de speciale busjes van de Brusselse vervoermaatschappij MIVB - al heeft het nogal wat voeten in de aarde gehad voor we ze mochten gebruiken want we wonen precies 200 meter buiten Brussel'. Dit jaar ging Nele in Leuven studeren en maakte ze eerst gebruik van een taximaatschappij. 'Die werd ook volledig terugbetaald, maar was niet erg flexibel. De taxi's hebben een bepaald schema en je moet daar perfect in passen: als de les eens een uurtje gedaan was, moest ik ook een uur wachten.'

Dat gebrek aan flexibiliteit is trouwens een probleem dat wel meer voorkomt. 'Ook bij de MIVB gebeurde het wel eens dat de chauffeur een uur te laat was. Maar als hij zelf tien minuten moest wachten, kon ik op weinig begrip rekenen.'

Uiteindelijk kwam Nele bij een vzw terecht die het vervoer met kleine ambulances doet en een stuk flexibeler is. 'De chauffeurs zijn bovendien erg behulpzaam, en dat scheelt. Dat geldt trouwens ook voor mijn vorige school en de hogeschool waar ik nu naartoe ga: de mensen zijn niet te beroerd om een inspanning te doen en liepen bijvoorbeeld samen met mij de hele school rond om knelpunten voor een rolstoel te detecteren en oplossingen te vinden. Alleen al die inzet en sociaalvoelendheid maken veel mogelijk.'

Terugbetaling schoolvervoer: de regels
Wie als persoon met een handicap in het gewoon (dus niet buitengewoon) onderwijs les volgt, kan het vervoer van en naar de school terugbetaald krijgen. Het is de provinciale evaluatiecommissie (PEC) die hierover beslist.

Individueel vervoer (wagen, taxi) wordt terugbetaald voor:
rolstoelgebruikers,
mensen die geen 300 meter kunnen stappen door hart- of ademhalingsproblemen of door een motorische handicap.
De eigen auto wordt vergoed tegen 10 frank per kilometer, voor taxi's gelden bepaalde maximumgrenzen.

Gemeenschappelijk vervoer (openbaar vervoer) wordt terugbetaald voor wie problemen heeft om het openbaar vervoer zelfstandig te gebruiken en een begeleider nodig heeft. De persoon met een handicap betaalt dan zelf het gewone abonnement (maar dat wordt binnenkort gratis). De begeleider wordt vergoed op basis van de 'NMBS-kilometers': het aantal kilometer die een trein erover doet om van het ene punt naar het andere te gaan. Maar als er een goedkoper abonnement bestaat, wordt die prijs terugbetaald.