Handblad
Het wordt hoog tijd dat we haar op onze tanden krijgen
Drie jaar geleden verhuisde Alain van Kermt naar Schakkebroek, een deelgemeente van Herk-de-Stad in Limburg. Daar zet hij zich in voor de pas opgerichte platformgroep Handico, die hulp en advies wil bieden aan mensen met een handicap in groot-Herk.
'Toen ik uit het ziekenhuis kwam, ben ik als zoveel mensen in een zwart gat terechtgekomen. Je oude leven is gedaan: al je dromen en toekomstplannen moet je herbekijken. Je komt uit het ziekenhuis waar alles voor je werd geregeld, en plots moet je zelf gaan uitzoeken waar je allemaal recht op hebt. De informatie bestaat natuurlijk - maar je moet er zelf achter aanlopen. Als de belastingen en het ziekenfonds weten dat je een handicap hebt - waarom kunnen ze dan Handinfo en Handigids niet gewoon opsturen? Ik ben eerder toevallig te weten gekomen dat die gidsen bestaan.
Het is allemaal een kwestie van assertiviteit. Zelf ben ik iemand die nogal vlug op tafel klopt maar je ziet het genoeg dat iemand bij een ambtenaar terechtkomt die zich God-de-vader waant, en daardoor zo geïntimideerd is dat hij of zij niet eens meer dúrft verder te vragen. Ik heb zo'n ambtenaar soms letterlijk van achter zijn bureau gesleurd - dat zijn ze niet gewend natuurlijk. Maar vaak helpt het wel. Wie braafjes zijn papieren invult en verder niets doet, moet soms lang wachten.
Ook voor je zorgvragen moet je je actief inzetten. Dat is ook de reden waarom ik nooit te klagen heb gehad van de dienstverlening van het Vlaams Fonds: ik wist precies wat ik wilde, ging in medicotheken alle folders halen die er maar te vinden waren, schreef zelf fabrikanten aan voor een vrijblijvende offerte. Als je op die manier tewerkgaat en bij je multidisciplinair verslag een duidelijke vraag mét prijsofferte kunt stoppen, is je zorgvraag in een mum van tijd goedgekeurd.
Qua toegankelijkheid ga ik van het principe uit dat de ideale wereld niet voor morgen is. We leven nu eenmaal in een wereld die niet voor mensen met een handicap is gemaakt en dat zal ook zo blijven. Maar het verschil tussen 100 % toegankelijkheid en 0 % is toch wel erg groot. Voor ons pas opgerichte platform Handico heb ik nu al 80 winkels en openbare gebouwen in groot-Herk bezocht. Welgeteld één bank en één bakker zijn min of meer bereikbaar zonder hulp van derden! Mensen met een handicap worden dus slapend rijk: er komt geld op hun rekening maar ze kunnen er niet bij.
Dergelijke dingen maken me echt kwaad en dat is ook de reden dat ik me voor Handico engageer: we willen de knuppel eens fors in het hoenderhok gooien. Ik zou het ook iedereen aanraden om met vrijwilligerswerk te beginnen, want het dagenlange stilzitten is waarschijnlijk nog het meest vervelende aan een handicap. Vrijwilligerswerk is een goede manier om nog eens onder de mensen te komen.
En juist op dat gebied wordt het ons weer moeilijk gemaakt. Ik kan er echt niet bij dat je als persoon met een handicap de toestemming moet krijgen om vrijwilligerswerk te mógen doen. Op die manier maken ze je asociaal. Die betutteling en voortdurende controle raak ik echt beu. Als je dan leest dat drugsverslaafden gratis spuiten krijgen en suikerzieken niet, denk je toch: "het wordt hoog tijd dat we wat meer haar op onze tanden krijgen.
Handico Groot-Herk is te bereiken op het nummer (0497)42 28 17.