Brussen verdienen het gehoord en gezien te worden

Thor is de brus van Lot. En Marieke haar mama. Hoe ervaren zij de brussenwerking?

 

Hallo, ik ben Thor en mijn zus noemt Lot. Mijn zus heeft een verstandelijke beperking. Daarom mag ik ook naar de leuke kampen en samenkomsten van de brussen. Ik vind dat daar super leuk omdat wij daar praten over onze broers en zussen en onze gevoelens die we daarover hebben.

Op brussenkamp spreekt iedereen met iedereen en iedereen doet vriendelijk tegen elkaar.

Als we dan praten over onze broer en onze zus en we vertellen eens iets, dan vindt niemand dat raar en dan gaat gewoon de volgende praten. Iedereen begrijpt elkaar veel sneller en gemakkelijk omdat iedereen zo’n broer of een zus heeft. Met ook soms leuke dingen, maar ook soms een beetje nadelen die ook heel frustrerend kunnen zijn.

Nu in de paasvakantie gaat het waarschijnlijk de tweede keer op rij zijn dat we niet op kamp kunnen gaan en ik vind dat heel jammer.

Wij zijn altijd van in het begin grote fan geweest van brussenwerking in het algemeen. Vanaf het moment dat we wisten dat onze dochter een beperking had, hebben we er toch wel veel bij stilgestaan om ook voldoende aandacht te geven aan onze zoon. Er gaat sowieso heel veel tijd naar uw kindje dat meer zorgen nodig heeft. Ziekenhuisbezoeken, aandacht, … de manier van aanpakken en opvoeden is anders. We vonden het wel belangrijk dat hij een eigen plekje kreeg en ook dat hij – en ook wij – een plek vonden waar we terecht konden met onze vragen. Wij zien hoe hij geniet en dat hij daar eigenlijk een tweede familie gevonden heeft van kleins af aan. En ook wij kunnen daar eigenlijk terecht met onze vragen, zowel over onze zoon, maar ook over onze dochter. We hebben eigenlijk ook al heel veel contact genomen met andere ouders, met wie het ook fijn is om tussendoor eens te bellen met uw verhaal of als je eens een vraag hebt over iets.